ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΡΩΤ0ΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

 

 

Οι εκλογές τελείωσαν και αν κάτι μας άφησαν εκτός από τις έδρες,τις ψήφους,τα σκουπίδια,την φασαρία αυτό που πιο πολύ μας έμεινε είνα απερίγραπτη θλίψη.Νεολαίες φανατισμένες,αποχαυνομένες,σάπιες .Πιστεύουν ότι ψηφίζοντας τις δυο μεγάλες παρατάξεις θα λύσουν τα προβλήματα που μαστίζουν την φοιτητική νεολαία.Είναι αστείο αν σκεφτεί κανείς τις αντιθέσεις. Ψηφίζεις αυτούς που σου παίρνουν τα βιβλία,

 

-ναι αλλά μου δίνουν σημειώσεις,

 

-ναι αλλά δεν σε αφήνουν να σκεφτείς να μάθεις ,να διαβάζεις….

 

-Ναι αλλά κάνουνε ωραία πάρτι,

 

-ναι στα οποία όμως δεν μπορείς πια να πας γιατί κόψανε τον μισθό του μπαμπά σου και η μαμά σου είναι πια άνεργη.

 

Πιστεύουνε σε σαθρές ιδέες,σε ιδέες που η κοινωνία έχει αρχίσει να αμφισβητεί….Και όμως η νεολαία μας,αυτή που κάποτε αγωνιζόταν για ψωμί παιδεία ελευθερία,αυτή που κάποτε δεν δεχόταν μύγα στο σπαθί της,τώρα έχει συμβιβαστεί,τώρα επιζητά να μπει στο κόμμα για να τα βρει όλα έτοιμα πολύ απλά για να μην κουνήσει το μικρό της δαχτυλάκι.Το όνειρο κάθε φοιτητή να μπει στο κόμμα,να κάνει παρέες οχι φυσικά ψάχνοντας μόνος του,αλλά κάνοντας παρέα με αυτους που θα τον προσεγγίζουν,λες και μας προσεγγίζουν για τα προσόντα μας αφού δεν μας ξέρουν καν…Ακολουθεί η βοήθεια σε κάθε πρόβλημα και ανάγκη του φοιτητή π.χ εγγραφή στη σχολή,υποτιμώντας και υποβιβάζοντας μόνοι μας της νοημοσύνη μας σε πολύ χαμηλά επίπεδα.Και έπειτα αφού αφιλοκερδώς κάνανε όλα αυτά για εσένα και σημειώσεις σου μοίρασαν για να περάσεις το μάθημα,εσύ λοιπόν το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να τους ψηφίσεις.Ε σιγά το πράγμα σε σχέση με αυτά που κάνανε αυτοί για έσενα.

 

Ε πως αφού σου στερούν τα βιβλία,κλείνουν το τμήμα σου αν είσαι σε ΤΕΙ ακόμη χειρότερα,κόβουν την σύνταξη του παππού σου και φυσικά του ανάπηρου αδερφού σου,απολύουν την μαμά σου,σου επιβάλλουν το μνημόνιο,σε οδηγούν στην ανεργία, σε στέλνουν στο εξωτερικό.Και μετά από όλα αυτά το μόνο που έχει να κάνει κάθε φοιτητής που θέλει να έχει την συνείδηση του καθαρή ειναι να ψηφίσει μια από τις μεγάλες παρατάξεις,όποια τον έχει βοηθήσει πιο πολυ….

 

Όλος αυτός ο φανατισμός που θα μας οδηγήσει αραγε;Επιδημία έχει καταντήσει τον συναντάει κανείς στο γήπεδο,στο δρόμο,στα πανεπιστήμια,στα λεωφορεία στις συμπεριφορές των ανθρώπων.Να είνα άραγε παιδί της κρίσης, του καπιταλισμού,της έλλειψης παιδείας;Μάλλον είναι κάτι παραπάνω είναι η επιθυμία να ανήκεις κάπου….Να είσαι μέσα σε μια ομάδα και το μυαλό σου μπορείς να χάσεις εκεί μέσα……Το πανηγύρι των φοιτητικών εκλογών τελείωσε και ενώ κάποιοι πανηγύριζαν κάπου ένας μετανάστης έπεφτε θύμα ξυλοδαρμού,ένας άστεγος προσπαθούσε να βρει ένα υπόστεγο για να κοιμηθεί,ένας απελπισμένος έκανε απόπειρα αυτοκτονίας,ένας άνεργος παρακαλούσε να βρει δουλειά,μια μάνα έκλαιγε γιατί δεν είχε να προσφέρει τα βασικά στα παιδιά της,ένας νέος ταξίδευε για το εξωτερικό…..Και όλα αυτά ενώ κάποιοι πανηγυρίζουν…..

 

Kαι για να σταματήσουν μερικοί να κριτικάρουν και να χλευάζουν σαν αυτόνομη πρωτοβουλία αποφασίσαμε να δώσουμε το παρόν όχι γιατί μας ενδιαφέρουν οι καρέκλες και οι ψήφοι,αλλά πολύ απλά για να δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα οτί εμείς παλεύουμε για κάτι διαφορετικό.Αγωνιζόμαστε για να επέλθει η αμμεσοδημοκρατία στο σύλλογο,επιζητούμε να επιστρέψουν οι συνελεύσεις και να μπορεί ο καθένας να ασκεί κριτική.Ακόμη σαν αυτόνομο σχήμα πρέπει να τονίσουμε οτί είμαστε κατά της αντιπροσώπευσης και επιθυμούμε την εκπροσώπηση των φοιτητών.Είναι αυτονόητο ότι δεν περιμένουμε τους φοιτητοπατέρες και τους δήθεν συνδικαλιστές για να διαχειριστούν τους συλόγους μας.Ονειρευόμαστε ένα αυτόνομο και αυτοδιαχειριζόμενο πανεπιστήμιο.Είναι,τέλος,ειρωνικό μια κοινωνία ολοκλήρη να έχει καταδικάσει αυτά τα κόμματα και μια νεολαία μέσα σε ενα βράδυ να δέιχνει έμπρακτα την στήριξη της.

 

Μπρεχτ :Κουράστηκες

 

Ακούμε: δε θέλεις πια να δουλέψεις μαζί μας.

 

Γονάτισες, δε μπορείς άλλο να τρέχεις.

 

Κουράστηκες, δε μπορείς πια να μαθαίνεις καινούργια.

 

Ξόφλησες: Κανείς δε μπορεί να σου ζητήσει να κάνεις πια τίποτα.

 

Μάθε λοιπόν: εμείς το ζητάμε.

 

Σαν κουραστείς κι αποκοιμηθείς κανείς δε θα σε ξυπνήσει πια να πει:

 

σήκω το φαΐ είναι έτοιμο.

 

Γιατί να υπάρχει έτοιμο φαΐ;

 

Σαν δεν μπορείς άλλο να τρέχεις,θα μείνεις ξαπλωμένος.

 

Κανείς δε θα σε ψάξει για να πει: “έγινε επανάσταση, τα εργοστάσια σε περιμένουν”.

 

Γιατί να ’χει γίνει επανάσταση;

 

Όταν πεθάνεις θα σε θάψουν,είτε φταις που πέθανες, είτε όχι.

 

Λες: πολύν καιρό αγωνίστηκες. δε μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς.

 

Άκου λοιπόν: είτε φταις, είτε όχι σαν δεν μπορείς άλλο να παλέψεις θα πεθάνεις.

 

Λες: πολύν καιρό ήλπιζες,δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις.Ήλπιζες τι;

 

Πώς ο αγώνας θαν’ εύκολος;

 

Δεν είν’ έτσι.Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες.

 

Είναι τέτοια που: αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο δεν έχουμε ελπίδα.

 

Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει θα χαθούμε.

 

Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε.

 

Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του, οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση.

 

Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.

 

 

Ένα είναι σίγουρο πως όποιος δεν παλέψει, δεν αγωνιστεί,δεν σηκωθεί από τον καναπέ του δεν θα κερδίσει τίποτα.Πάντα θα περιμένει κάτι και ποτέ δεν θα έρχεται….Ας αντισταθούμε λοιπόν σε όσους επιθυμούν να μας εξανδραποδίσουν… ας μην ξεχνάμε τα λόγια του Καζατζάκη:Ν’ αγαπάς την ευθύνη
να λες εγώ, εγώ μονάχος μου
θα σώσω τον κόσμο.
Αν χαθεί, εγώ θα φταίω

 

 

Advertisements

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

ομάδα πολιτικής παρέμβασης στο σύλλογο φοιτητών πολιτικών επιστημών

ΚΕΦΑΛΑΙΟ:ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

 

Όσο πλησιάζει ο καιρός των εκλογών τόσο πιο πολύ πέφτουμε στην παρακμή.Φαίενται απο την στιγμή που μπαίνει κανείς στις σχολές,ανησυχία,αφίσες,τσακωμοί,κόσμος….Και αναρωτιέται κανείς τι θέλουν όλοι αυτοί,τι ζητούν από εμάς και γιατί μας θυμήθηκαν τώρα….

Και για να γίνουμε πιο σαφείς ας πούμε πρώτα τι σημαίνουν για εμάς οι φοιτητικές εκλογές.Για εμάς οι φοιτητικές εκλογές δεν είναι τίποτα άλλο από ένας θεσμός που με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο εκτρέφει το πελατειακό σύστημα,που συντηρεί τον τυχοδιωκτισμό και υπερασπίζει τα συμφέροντα των κομμάτων εξουσίας.Οι μηχανισμοί που αναπτύσονται κατορθώνουν να μετατρέπουν τους φοιτητες σε μέσα για την επίτευξη των δικών τους συμφερόντων.Νεολαίες κομμάτων που έχουν ήδη απονομιμοποιηθεί από τη κοινωνία γενικότερα, αλλά αφενός εξακολουθούν να λειτουργούν ως μηχανάκια ψήφων αναθρέφοντας τη νέα γενιά κομματικών οπαδών, αφετέρου δε συντηρούν τη δραματική κατάσταση αδράνειας που δυναστεύει το Πανεπιστήμιο.

Σαν αυτόνομοι δεν εκφράζουμε καμία πολιτική παράταξη παρά μόνο ότι αρμόζει να υποθεί και να ακουστεί από ένα φοιτητικό σχήμα-κίνημα.Στόχος είναι να ξαναζωντανέψει το τμήμα,να διεκδικήσουμε συνελεύσεις και να τις αναδείξουμε ως κυρίαρχο όργανο της σχολής μας, να ακουστούν απόψεις και έτσι ο φοιτητής να έχει μια ολοκληρωμένη αντίληψη για τα πράγματα.Σκοπός μας να αποδείξουμε οτι δεν είμαστε κατευθυνόμενες μαριονέτες μπορούμε να τα καταφέρουμε συλλογικά και να διεκδικήσουμε όσα παν να μας στερήσουν.Όπλο μας η αλληλεγγύη,η συντροφικότητα,η διάθεση να αγωνιστούμε μαζί για να επιλύσουμε κοινά προβλήματα και φυσικά να αποφασίσουμε αμμεσοδημοκρατικά.

Σαν πρωτοβουλία τονίζουμε πως αγωνιζόμαστε μόνοι μας,χωρίς να έχουμε κάποιον από πίσω να μας υποκινεί και επειδή εδώ και χρόνια μέσα στα πανεπιστημία επικρατεί μια παραταξιακή παρόρμηση που μόνο κακό μπορεί να φέρει σε ένα ήδη κακαδιαχειριζόμενο πανεπιστήμιο επιλέξαμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.Προφανώς και για εμάς, ο κύκλος της πολιτικής ξεκινά από τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως φοιτητές στα πλαίσια της σχολή και κλείνει σε μια αναζήτηση σειράς λύσεων σε αδιέξοδα που βάλουν το σύνολο της κοινωνίας μας. Εμφανώς σε αυτόν τον κύκλο οι φοιτητικές εκλογές δεν αποτελούν την διέξοδο.Θέλουμε να αλλάξει η μανία για την «καρέκλα» ορισμένων συνδικαλιστών και φοιτητοπατέρων, να αποκτούν προνομιούχα θέση έναντι των άλλων φοιτητών γι΄ αυτό ο ρόλος μας ως εκπροσώπους είναι καθαρά λειτουργικός, όλη η εξουσία ανήκει στις Γενικές Συνελεύσεις.Και για να λύσουμε την απορία μερικών γιατί σαν αύτονομο σχήμα μετέχουμε στις εκλογές ,απαντάμε πως καταλαβαίνουμε ότι οι εκλογές είναι ένα πανηγύρι κομματικών νεολέων, αλλά δεν θα τους παραδώσουμε έτσι εύκολα τους Συλλόγους μας, ούτε θα τους επιτρέψουμε να ευτελήσουν τον ρόλο του Πανεπιστημίου.Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα πάρτι δεν είναι πολιτική και για να σπουδάσουμε χρειαζόμαστε δωρεάν βιβλία .Ελπίζουμε ότι το πανεπιστήμιο μπορεί να γίνει όπως το έχει ονειρευτεί ο κάθε φοιτητής και μόνο αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Τέλος, από τη μερία μας, θέλουμε εξαρχής να καταστήσουμε σαφές, πως δεν επιθυμούμε σταυρό σε κάποιον από τους υποψηφίους της ΑΠΠΕ, γιατί οι προσπάθειες που κάνουμε τις κάνουμε συλλογικά και από κοινού, θέτοντας την συλλογικότητα «Αυτόνομη Πρωτοβουλία Πολιτικών Επιστημών», επικεφαλής στο ψηφοδέλτιό μας.

 

 

 

 

 

 

 

Μην τρελένεσαι είναι απλά φοιτητικές εκλογές…

 

  • Το πανεπιστήμιο θα παραμείνει ανοιχτό… και μετά τις 17 Απρίλη

  • Βιβλία δεν θα έχεις… και μετά τις 17 Απρίλη

  • Ο φασισμός της χρυσής αυγής θα συνεχίσει να υπάρχει… και μετά τις 17 Απρίλη

  • Οι παρατάξεις θα συνεχίσουν να εκφράζουν τα κόμματα του μνημονίου… και μετά τις 17 Απρίλη

  • Φυσικά άνεργος θα είσαι… και μετά τις 17 Απρίλη

  • Είναι περιττό να προσθέσουμε ότι το μνημόνιο θα συνεχίσει να υπάρχει… και μετά τις 17 Απρίλη κλπ.κλπ.κλπ

 

Η λίστα αυτή θα μπορούσε να γεμίσει σελίδες με προβήματα που θα συνεχίσουν να υπάρχουν και…μετά τις 17 Απρίλη

 

Ας συμμετέχουμε τουλάχιστον ενεργά στις διαδικασίες των Συλλόγων μας (π.χ Γενικές Συνελεύσεις) μήπως και βγάλουμε άκρη όλοι μαζί και ας μην είναι 17 Απρίλη….

 

Αυτόνομη Πρωτοβουλία Πολιτικών Επιστημών

Ομάδα αυτόνομης πολιτικής παρέμβασης στο Σύλλογο Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

appe2000.wordpress.com

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

Πάντοτε συνέβαινε και πάντα θα συμβαίνει…Κάποιοι μας κριτικάρουν,άλλοι μας χλευάζουν και άλλοι πάλι μας στηρίζουν.Αυτό που πραγματικά έχει σημασία να σκεφτείς ειναι τι κάνεις εσύ αλήθεια;Είναι το πιο εύκολο πράγμα να κριτικάρεις,να χλευάσεις αλλά τόσο δύσκολο να βοηθήσεις και να συμμετέχεις ενεργά…Αλήθεια ποιος από εμας πήγε στις μέγαλες διαδηλώσεις των φοιτητών για το σχέδιο ΑΘΗΝΑ;Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουμε ότι τώρα είναι αυτοί αύριο σίγουρα θα είμαστε εμείς.Και για τις σκουριές τι έγινε…Πόσοι δεν σκεφτήκαμε οτι σιγά και να πάω στην πορεία δεν θα αλλάξει κάτι…Ξεχνάμε οτι οι διαδηλώσεις είναι το μόνο νόνιμο μέσο που μας απέμεινε για να διεκδικήσσουμε τα δικαιώματα μας…

ΈΝΑ έιναι σίγουρο ότι τα πράγματα θα γίνουν πιο δύσκολα και αν θυμηθόυμε την ιστορία μόνο συλλογικά χωρίς παραταξιακές ιδεολογίες οι άνθρωποι κατόρθωσαν να λύσουν τα προβλήματα τους και να προχωρήσουν.Το πανεπιστήμιο μας καθημερινά βυθίζεται στην κρίση….Φαίνεται, επικρατεί παντού η παρακμή…Δυστυχώς έχει μεταφερθεί και στην σκέψη.Κοιτάς γύρω σου κατεστραμμενα θρανία,χαλασμένες καρέκλες,σάπιες ιδέες,χαλασμένα μυαλά…Δεν γίνεται να καταλάβουμε πως αν δεν διαμαρτυρηθούμε ,αν δεν διεκδικήσουμε δεν θα κερδίσουμε…

ΚΑΙ τώρα ας παμε σε άλλα θέματα εξίσου σημαντικά.Πρώτον οι συνελεύσεις του τμήματος.Ολοι το παρατηρήσαμε και πολλοί το σχολιάσαμε…Εδώ και πολλούς μήνες δεν έχει γίνει κάποια συνέλευση και αυτό όχι γιατί δεν έχουμε θέματα προς συζήτηση αλλά γιάτι κάποιοι το εκμεταλλεύτηκαν.Ίσως για να μην φανόυν οι πραγματικές τους αδυναμίες,ίσως γιατί όντως θεωρούν ότι όλα πάνε καλά στο πανεπιστήμιο.Το σίγουρο όμως είναι ότι ανέκαθεν οι συνελέυσεις ήταν ένα σημαντικό όπλο για τους φοιτητές,ένα όπλο όπου η δημοκρατία και ο πλουραλισμός επέτρεπε να ακουστούν όλες οι διαφορετικές απόψεις,τα προβλήματα αλλά και να γίνει ένας ισχυρός αντίλογος, όπου έδινε την δυνατότητα στους φοιτητές να βγάλουν συμπεράσματα.Σαν αυτονόμη πρωτοβουλία σας ζητάμε να συμμετέχετε ενεργά στην επόμενη συνέλευση,γιατί η συμμετοχή σας είναι άκρως απαραίτητη για την διασφάλιση της δημοκρατικότητας του θεσμού. Καταλαβαίνετε πως σαν πολιτικοί επιστήμονες,οι συνελευσεις μας δίνουν τα ερεθίσματα για να αναπτυχθούμε…

Παράλληλα,είναι επίκαιρο το θέμα των φοιτητικών εκλογών μιας και την άλλη εβδομάδα θα λάβουν χώρα…Σαν αυτόνομη πρωτοβουλια πολιτικών επιστημών τονίζουμε ότι είμαστε κατά αυτού του θεσμού και υποστηρίζουμε την επιστροφή της αμμεσοδημοκρατίας.Σαν φοιτητές του τμήματος πολιτικων επιστημών είναι αυτονοήτο ότι όλοι βιώνουμε τα ίδια προβλήματα γι΄ αυτό άλλωστε και οι φοιτητικές εκλογές θα έπρεπε να είναι απαλλαγμένες απο κομματικές παρατάξεις και συμφέροντα.Εμείς καλούμε όσους επιθυμούν να συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο μας γιατί για εμάς το νοήμα είναι να πάρουμε σαν φοιτητές τα πράγματα στα χέρια μας…Να αγωνιστούμε συλλογικά για να μην χάσουμε όσα δικαιούμαστε…

Τελευταίο,αλλά εξίσου σημαντικό θα θέλαμε να τονίσουμε το θέμα του συλλόγου του τμήματος.Παρατηρείται μια γενικότερη παρακμή.Στο σύλλογο του τμήματος όπως κάποιοι δεν γνωρίζετε και κάποιοι αγνοιείτε τόσο χρόνια με έξαιρεση φέτος λειτουργούσαν διάφορες ομάδες.Για παράδειγμα όμαδα εντύπου καθώς και καλλιτεχνική,κινηματογραφική και θεατρική ομάδα.Ταυτόχρονα ,ο σύλλογος έμενε ανοιχτός τις περισσότερες ώρες της ημέρας ώστε να μιλήσουν οι φοιτητές ,να παίξουν ,να διαβάσουν.Επιπλέον,όπως άλλωστε μαρτυρούν και οι αφίσες στον τοίχο διοργανώνονταν και πολλές εκδηλώσεις.Είναι πράγματα που δυστυχώς για λόγους που αγνοούμε δεν γίνονται πια.Ως αύτονομη πρωτοβούλια αποστασιοποιημένη από κάθε πολιτική παράταξη θα θέλαμε να στηρίξετε τις προσπάθειες που γίνονται το τελευταίο διάστημα για να ξαναδώσουμε ζωή σε αυτόν τον νεκρό σύλλογο.Ελάτε να παλέψουμε μαζί.

Και επειδή κάποιοι θεωρούν ότι η αυτόνομη πρωτοβουλία δεν υπάρχει ή έχει διαλυθεί τονίζουμε ότι παλεύουμε μόνοι μας .Χωρίς πολλές εμπειρίες ,χωρίς πολλή βοήθεια αλλα με όρεξη να άλλαξουμε τα πράγματα.Και επειδή είμαστε ρεαλιστές,διεκδικούμε το αδύνατο.

Μπέρτολντ Μπρεχτ

Άκουσα πως τίποτα δε θέλετε να μάθετε

Άκουσα πως τίποτα δε θέλετε να μάθετε.

Απ’ αυτό βγάζω το συμπέρασμα πως είσαστε εκατομμυριούχοι.

Το μέλλον σας είναι σιγουρεμένο – το βλέπετε

μπροστά σας σ’ άπλετο φως. Φρόντισαν

οι γονείς σας για να μη σκοντάψουνε τα πόδια σας

σε πέτρα. Γι’ αυτό τίποτα δε χρειάζεται

να μάθεις. Έτσι όπως είσαι

εσύ μπορείς να μείνεις.

Κι έτσι κι υπάρχουνε ακόμα δυσκολίες, μιας κι οι καιροί

όπως έχω ακούσει είναι ανασφαλείς,

τους ηγέτες σου έχεις, που σου λένε ακριβώς

τι έχεις να κάνεις για να πας καλά.

Έχουνε μαθητέψει πλάι σε κείνους

που ξέρουν τις αλήθειες που ισχύουνε

για όλους τους καιρούς

μα και τις συνταγές που πάντα βοηθάνε.

 

Μιας και για σένα γίνονται τόσο πολλά

δε χρειάζεται ούτε δαχτυλάκι να κουνήσεις.

Βέβαια, αν τα πράματα ήταν διαφορετικά

Η μάθηση θα ‘τανε υποχρέωσή σου.

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΑ ΞΕΡΟΥΝ ΟΛΑ.ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΤΕ.ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ.ΜΑΘΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΑΚΟΥΣ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ,ΜΑΘΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ,Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ,Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ…ΜΑΘΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ,ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ.ΜΑΘΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ…..

ΣΤΑΘΕΡΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ 12.00 ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΑΚΙ ΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ.

«Η φτώχεια είναι η χειρότερη μορφή βίας» Μαχάτμα Γκάντι

Ανεργία στους νέους ηλικίας 15-29 ετών 39,5%
Ανεργία στη χωρα 25%
Αστεγοι 21.000 (στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι άτομα παραγωγικής ηλικίας).
Βασικός μισθός 510 €
Οι περισσότεροι μένουν μέχρι και τα 34 με τους γονείς, λόγω της ανεργίας δε μπορούν να συντηρηθούν.
Στις εγγραφές στο Α.Π.Θ ήρθαν αρκετοί γονείς και ταυτόχρονα με την εγγραφή έκαναν και αναστολή (χαρακτηριστικά, φέτος η ζήτηση των διαμερισμάτων του κέντρου έπεσε κατά 30%)
Δεν είναι λίγοι αυτοί που σταμάτησα να σπουδάζουν…

Συνέχεια μας λένε πως «πρέπει» να σώσουμε τις τράπεζες και την οκονομία, τις ζωές μας πότε θα τις σώσουμε;

Θεωρούμε πως η κρίση στην πολιτική και την οικονομία είναι μια καπιταλιστική κρίση, είναι πλέον φανερό ότι ο παγκόσμιος καπιταλισμός βυθίζεται σε μια πρωτοφανή, δομική κρίση χωρίς ορατή διέξοδο. Η μόνη λύση που δίνει είναι αυτή της ανεργίας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Καθημερινά, αυξάνονται οι απολυμένοι και απλήρωτοι εργαζόμενοι ενώ επιχειρήσεις και μαγαζία κλείνουν καθώς και η υποβάθμιση στο μέγιστο των δημόσια παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας , μεταφορών κ.α, η κατάργηση του δωρεάν αντιτίμου, οι συνεχείς φόροι και η αύξηση των τιμών αφήνουν απροστάτευτα μεγάλα τμήματα της κοινωνίας.

Η εδραίωση του καπιταλισμού μετατρέπει τον άνθρωπο από υποκείμενο σε αντικείμενο, τον εξωθεί σε μια διαρκή κατανάλωση της ύπαρξής του και παύει να ενδιαφέρεται για τους συντρόφους του.
Ως Αυτόνομη Πρωτοβουλία Πολιτικών Επιστημών θεωρούμε ότι για να μπεί φρένο στην οικονομική και την ανθρωπιστική κρίση που κλονίζει την κοινωνία μας θα πρέπει να καταλάβουμε ότι όλοι αποτελούμε τμήματα αυτής της κοινωνίας και μόνο μέσα από τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη μπορούμε να αντισταθούμε στον ιμπεραλισμού του κεφαλαίου και στην εκμετάλλευση της ζωής μας.
Ως εργαζόμενοι, άνεργοι, μετανάστες και έχοντας και την ταυτότητα του φοιτητή πρέπει να καταλάβουμε ότι ο χώρος του πανεπιστημιακού ασύλου δεν αποτελεί ξεχωριστό κομμάτι της κοινωνία αλλά αντίθετα μέσα από αυτό μπορούμε να διεκδικήσουμε την αξιοπρέπεια για τη ζωή μας.
Η αλληλεγγύη είναι το πρώτο μέσο αντίστασης και η κοινωνία ήδη αντιστέκεται…από τα δωρεάν τρόφιμα μέχρι τις ανταλλαγές ρούχων και την παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης βρισκόμαστε ενάντια σ’ ένα συστημα που προσπαθεί να συντηρήσει τις ανισότητες. Δεν τρέφουμε αυταπάτες, καταλαβαίνουμε πως όσο η κρίση βαθαίνει οι κυρίαρχες πολιτικές και οικονομικές ηγεσίες θα συνεχίσουν να εκφοβίζουν την κοινωνία με αδιέξοδα διλλήματα.
Είμαστε ενάντιοι στις πολτικές που θέλουν να μετατρέψουν τους κοινωνικούς μας χώρους σε επιχειρήσεις και συμμετέχουμε στους κοινωνικούς αγώνες για την ανατροπή τους.
Καθώς είμαστε και φοιτητές, μπορούμε να οργανωθούμε στον κοινωνικό μας χώρο αυτό του Πανεπιστημίου και των Συλλόγων και να δομήσουμε τα δικά μας δίκτυα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούμε άμεσα να βελτιώσουμε την καθημερινότητά μας.

Προτείνουμε
1. Την σύσταση ομάδας Αλληλεγγύης στο Σύλλογο Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών με σκοπό την παροχή βοήθειας σε φοιτητές που αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη στέγαση, χρειάζονται ρούχα, βιβλία κ.λ.π. Τη συλλογή φαρμάκων, ρούχων, τροφίμων κ.α με σκοπό να δωθούν σε άτομα μέσα και έξω από το Αριστοτέλειο. Με τη λήξη της Γενικής Συνέλευσης καλούμε τα άτομα που ενδιαφέρονται να παραμείνουν στο χώρο.
2. Τη συμμετοχή του συλλόγου στις κινητοποιήσεις στην παρέλαση στις 25-3 και το συντονισμό με άλλους συλλόγους.

″Συλλογικότητες σ’ ένα σύλλογο»

Κάπου ανάμεσα στο Πολιτικό χάσαμε την πολιτική. Κάπου ανάμεσα σε σπασμένα έδρανα και βαμμένους τοίχους μερικοί αφήσαμε πίσω μας, μερικοί θέλαμε να ξεχάσουμε…άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο το ότι είμαστε και φοιτητές.

Πολλές φορές πριν από κάθε Γενική Συνέλευση αναρωτηθήκαμε ποιο είναι το νόημά τους και αν όντως με τον τρόπο που διεξάγονται μπορούν να μας προσφέρουν κάτι το ουσιαστικό.

Κι όμως κάθε φορά διαπιστώνουμε τα ίδια μετα λήξη αυτής…
Ναι, τα τελευταία χρόνια οι Γενικές Συνελεύσεις έχουν μετατραπεί σε χώρους διαμάχης των παρατάξεων (για να μην πούμε πως οι μισοί εκεί μέσα έχουν ύφος βουλευτή και βάλε….)
Ναι, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, η συζήτηση στρέφεται γύρω από ανούσια ζητήματα και πάντοτε καταλήγει σε φωνές και καβγάδες.
Ναι, οι περισσότεροι δε διαβάζουν καν τα πλαίσια και δεν ακούν τα διάφορα ψηφίσματα, γι’ αυτό και βλέπουμε αδιάφορα χέρια να σηκώνονται όταν ο «αρχηγός» της παράταξης δώσει το σήμα.
…και κάπως έτσι ο Σύλλογος καταλήγει να βγάζει απόφαση ταυτόχρονα υπερ και κατα για ένα ζήτημα!

Φυσικά δε χρειάζεται να πούμε πως όλα αυτά είναι προβληματικά για τη λειτουργία και εν τέλη για το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η γενική συνέλευση.

Όσο συνεχίζουν αυτές οι προβληματικές να διογκώνονται τόσο θα συνεχίζουμε ν’ απομακρυνόμαστε από τα πλεονεκτήματα που μπορεί να προσφέρει μια συλλογική μορφή δράσης και απόφασης (όπως οι Γενικές Συνελεύσεις) τόσο για το Σύλλογο όσο και για το τμήμα.
Δεν τρέφουμε αυταπάτες, όσο η κρίση βαθαίνει και πλήττει την κοινωνία άλλο τόσο και το Πανεπιστήμιο, ως αναπόσπαστο κομμάτι της, θα συνεχίζει να διαλύεται.
Μερικοί απο εσάς ίσως να μην ενδιαφέρεσται για σπουδές στις πολιτικές επιστήμες. Σίγουρα όμως, πολλοί από εμάς θέλουν να τελειώσουν τη σχολή έχοντας ένα αξιοπρεπές πτυχίο, μια ποιότητα στις σπουδές τους και ένα τμήμα που θα συνεχίσει να υπάρχει αυτόνομα και όχι σαν παρακλάδι της Νομικής.

Τώρα, τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις Γενικές Συνελεύσεις;
Ακριβώς, επειδή οι γενικές συνελεύσεις έχουν χάσει το νόημα τους, αυτό δε σημαίνει ότι δε μπορούμε να τις επανοηματοδοτήσουμε, ώστε ο Σύλλογος να πάρει και να υλοποιήσει αποφάσεις για τη βελτίωση της σχολής.
Από το ν’ αναζητήσουμε υποδομές και υποστήριξη για τα σπασμένα αμφιθέατρα και την ελλειπή βιβλιοθήκη μέχρι να κάνουμε πράξη τη συμμετοχή και τη διοργάνωση στο Σύλλογο Φοιτητών περισσότερων διαλέξεων και την πρόσθεση μαθημάτων στον οδηγό σπουδών(λογικά όλοι έχουμε κάποιο αντικείμενο που να μας ενδιαφέρει περισσότερο).

Φυσικά, ο καθένας μόνος του δε θα μπορούσε να πετύχει κάτι ουσιαστικό. Γι’ αυτό και υπάρχει η συλλογικότητα, ο Σύλλογος Φοιτητών και κατ’ επέκταση η Γενική του Συνέλευση για να διαχειριστεί και ν’ αποφασίσει για τα ζητήμα που τον αφορούν και τον ενδιαφέρουν.
Ο Σύλλογος Φοιτητών δεν είναι ένα απρόσωπο δημιούργημα της φαντασίας μας, ούτε μόνο ένας χώρος με υπολογιστές και πολύχρωμα καδράκια και σίγουρα είναι κατι πολύ περισσότερο από τα τραπεζάκια των παρατάξεων και από τις κενού περιεχομένου πολύχρωμες αφίσες…

Για εμάς είμαστε όλοι Εμείς.
Όσο διαφορετικά ίδιοι και αν είμαστε έχουμε τουλάχιστον ένα κοινό συμφέρον. Να προστατέψουμε και (γιατί όχι) να βελτιώσουμε αυτή μας την κοινή ιδιότητα, αυτή του φοιτητή και της φοιτήτριας.
Η συμμετοχή σε συλλογικές διαδικασιές προκύπτει από την ανάγκη να συναντηθούμε για να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε κάτι καινούργιο στους κοινωνικούς μας χώρους. Διανύουμε μια περίοδο έντονου κοινωνικού αναβρασμού, όπου η ανεργία, η φτώχεια και εξαθλίωση συνεχώς αυξάνονται, οι μισθοί μειώνονται ενώ αναντίστοιχα το επίπεδο ζωής ανεβαίνει.
Η αλλυλεγγύη και οι δομές οργάνωσης από τα κάτω (ή με ανταλλαγή προιόντων ή με τη μορφή του κοινωνικού ιατρείου ή με κουζίνες αλληλεγγύης κ.λ.π) είναι οι πρώτες μορφές αντίστασης στην εκμετάλλευση των ζωών μας. Κανένα κράτος, κανένα μνημόνιο, καμία κυβέρνηση δε πρόκειται ν’ αλλάξουν αυτήν την κοινωνιά αν εμείς δεν απαλλαγούμε από τον ατομικισμό μας και το κυρίαρχο lifestyle και δεν ξαναφτάξουμε τις κοινωνικές σχέσεις μας, βασισμένες στην αλληλεγύη και τη συνεργασία ώστε να επανακτήσουμε τους κοινωνικούς μας χώρους. Ας βρεθούμε λοιπόν ξανά στην επόμενη Γενική Συνέλευση….Τετάρτη 28/3 στις 12:00…στο γνωστό μέρος…Αίθουσα Α΄.

Είστε υπέρ ή κατά;

Στις 27/10 πραγματοποιήθηκε η Σύνοδος Κορυφής με κύριο ζήτημα την διαχείρηση της ελλειματικής Ευρωπαικής οικονομίας. Το ζήτημα της χρεοκοπίας δεν αφορά μόνο την ελλάδα αλλά και χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία αλλά και ευρύτερα της Ευρώπης. Αποδεικνύοντας έτσι, ότι το ζήτημα της κρίσης ξεφεύγει από τα σύνορα του ελληνικού κράτους και αφορά την ευρύτερη καπιταλιστική οικονομία.
Συγκεκριμένα στην Ελλάδα μετά από “προσπάθειες” της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, σε συνεργασία με την τροικα και τους Ευρωπαικούς εταίρους αποφασίστηκε το κούρεμα του χρέους εως και 50%. Αυτόματα αυτό καθιστά μόνιμη την παρουσία της τροικας στην Ελλάδα καθώς οι αποφάσεις για την οικονομία και την εσωτερική πολιτική θα είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα των αφεντικών της τροικάς και μιας ομάδας κυβερνώντων. Ενώ, ανοίγει ο δρόμος για νέα μνημόνια, νέα μέτρα, κινδυνέυουν οι συντάξεις και οι μισθοί λόγω της αποτίμησης των ελληνικών ομολόγων. Έτσι ταμεία όπως το Ι.Κ.Α., που κατέχουν ελλ. ομόλογα, η αξία τους μειώνεται στο ελάχιστο και έτσι δεν έχουν ρευστό, κάτι που το ενισχύει η «μαύρη» εργασία και η ανεργία (35%).
Απέναντι στην οικονομική βαρβαρότητα της Ευρώπης και των αφεντικών του Δ.Ν.Τ, με την πλήρη ανοχή της κυβέρνησης η αντίσταση της κοινωνίας στην καταστροφή της ήταν φανερή, μέσα από τις μαζικές κινητοποιήσεις τόσο στις 19-20 όσο και στις 28 Οκτώβρη.

Αντίσταση στο βύθισμα της κοινωνίας για την ενίσχυση του κεφαλαίου.
Αντίσταση στις ιδιωτικοποιήσεις και στην φτώχεια.
Αξιοπρέπεια στο να μην υπάρξουν απολύσεις, φορολογία, μείωση μισθών και συντάξιων. Να φορολογηθούν οι επιχειρήσεις και οι τράπεζες.
Αλληλεγύη ενάντια στη βία της φτώχειας, της ανεργίας και της ανέχιας.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ (1925-2005)
ΑΠΟΦΑΣΗ

Είστε υπέρ ή κατά;
Έστω απαντήστε μ’ ένα ναι ή μ’ ένα όχι.
Το έχετε το πρόβλημα σκεφτεί
Πιστεύω ασφαλώς πως σας βασάνισε
Τα πάντα βασανίζουν στη ζωή
Παιδιά γυναίκες έντομα
Βλαβερά φυτά χαμένες ώρες
Δύσκολα πάθη χαλασμένα δόντια
Μέτρια φιλμ. Κι αυτό θα σας βασάνισε ασφαλώς.
Μιλάτε υπεύθυνα λοιπόν. Έστω με ναι ή όχι.
Σ’ εσάς ανήκει η απόφαση.
Δε σας ζητούμε φυσικά να πάψετε
Τις ασχολίες σας να διακόψτε τη ζωή σας
Τις προσφιλείς εφημερίδες σας τις συζητήσεις
Στο κουρείο τις Κυριακές σας στα γήπεδα.
Μια λέξη μόνο. Εμπρός λοιπόν:
Είστε υπέρ ή κατά;
Σκεφτείτε το καλά. Θα περιμένω.