Κοινό πλαίσιο αγώνα ενάντια στο Μνημόνιο και το νομοσχέδιο για την Παιδεία

Τον Ιούνιο ψηφίστηκε το Μεσοπρόθεσμο με σκοπό την εύρεση αγοραστών για την δημόσια περιουσία για την εξεύρεση χρημάτων για την κάλυψη του χρέους της χώρας. Ενός χρέους που δεν δημιουργήσαμε αλλά είμαστε εμείς που καλούμαστε με βία να στερηθούμε θεμελιώδη δικαιώματα και δημόσια αγαθά. Η αρχή της εφαρμογής του Μνημονίου έγινε με τη μείωση των μισθών, την αύξηση της φορολογίας, απολύσεις, κλείσιμο νοσοκομείων, ξεπούλημα ΕΥΑΘ-ΔΕΗ.

Το νομοσχέδιο για την Παιδεία είναι ακριβώς αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής που επιβάλουν το ΔΝΤ και το μνημόνιο.

Αποτελεί την πιο άμεση και καταλυτική επίθεση στη δημοσία και δωρεάν Παιδεία στην ιστορία της Μεταπολίτευσης της χώρας και η ψήφισή του ήταν κοινή απόφαση των αστικών πολιτικών δυνάμεων εξουσίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΥ.ΣΗ, που εκφράζουν το σάπιο πολιτικό σύστημα που οι ίδιοι δημιούργησαν. Άλλωστε η ψήφισή του το καλοκαίρι, σε μια εποχή κοινωνικής αδράνειας, και η σαρωτική συναίνεση τους έχει στόχο να επιβάλει την πλήρη εφαρμογή του Μνημονίου.

 

Είναι σαφές ότι το Παν/μιο σε πολλές περιπτώσεις αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα. Όμως με την ψήφιση του νέου νόμου η πανεπιστημιακή κοινότητα θα αντιμετωπίσει ακόμα περισσότερες δυσκολίες.

 

Ειδικότερα:

 

1) Μείωση στο ελάχιστο της κρατικής χρηματοδότησης.

Αυτό συνεπάγεται:

Α. περικοπές σε κοινωνικές παροχές όπως η σίτιση, στέγαση και τα δωρεάν συγγράμματα. Φυσικά, την οικονομική δυσχέρεια των γονέων των οποίων τα παιδιά σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους και επιβαρύνονται ακόμη περισσότερο με την ανεργία και την οικονομική κρίση η κυβέρνηση δεν το λαμβάνει υπόψη.

Β. αύξηση του ρόλου των ιδιωτικών επενδυτών που θα κατευθύνουν την επιστημονική έρευνα. Χωρίς κρατική χρηματοδότηση ΑΕΙ και ΤΕΙ δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν χωρίς την αναζήτηση χορηγών για να καλύψουν τις λειτουργικές τους ανάγκες, μέτρο το οποίο θα υποστούμε οι φοιτητές πληρώνοντας δίδακτρα. Έτσι θα προάγεται η παραγωγή έρευνας για τη «βελτίωση» των καταναλωτικών προϊόντων και τη μεγιστοποίηση των κερδών της εταιρείας που τη χρηματοδοτεί και όχι έρευνα με γνώμονα το συμφέρον του συνόλου της κοινωνίας.

 

 

2) Η επιδίωξη να γίνει ένα Πανεπιστήμιο Α.Ε

Το πανεπιστήμιο διαμορφώνεται με τρόπο τέτοιο ώστε να ανταποκρίνεται στην αγορά εργασίας και τις αναπτυξιακές ανάγκες της οικονομίας δηλαδή, του ΔΝΤ.

 

3) Εδώ έρχεται να συμπληρωθεί και η κατάργηση και συγχώνευση σχολών και τμημάτων. Και όπως ακριβώς ορίζεται αυτολεξεί από το νομοσχέδιο η ύπαρξή τους εξαρτάται από τις ανάγκες της οικονομίας της χώρας, που δεν είναι άλλη από την οικονομία του Μνημονίου. Φυσικά αυτό πλήγει κυρίως μικρές σχολές όπως η δική μας, που δεν θα αντέξουν να επιβιώσουν από και που ήδη δεν υπάρχουν επαγγελματικά δικαιώματα και η εργασιακή απορρόφηση είναι ελάχιστη. Το μνημόνιο έτσι εκτός από διαμορφωτής της οικονομίας γίνεται και διαμορφωτής της εκπαίδευσης. Είναι αυτό που καταργεί τμήματα ανεξάρτητα από τις ανάγκες της κοινωνίας αλλά υπακούει στην αύξηση του επιχειρηματικού κεφαλαίου.

 

4) Φυσικό επακόλουθο είναι η κατάργηση του πτυχίου και η αντικατάστασή του από τίτλου σπουδών που αντιστοιχούν σε πιστωτικές μονάδες. που αντικαθιστούν την ακαδημαϊκή ολότητα του γνωστικού πεδίου. Οι απαραίτητες στην αγορά δεξιότητες αποκτώνται μέσα από ένα ευέλικτο σύστημα κατάρτισης το οποίο ακυρώνει ουσιαστικά την έννοια του προγράμματος σπουδών διευρυμένη έννοια της παιδείας δίνει τη θέση της στην κατάρτιση.

Επιλογή λοιπόν της κυβέρνησης είναι η πλήρης αποδιάρθρωση της ανώτατης παιδείας, η απαξίωση των πτυχίων έτσι ώστε οι απόφοιτοι των προγραμμάτων κατάρτισης να είναι εύκολα αναλώσιμοι χωρίς επιστημονικά-επαγγελματικά δικαιώματα. Αφού δεν θα υπάρχει ένα ενιαίο πτυχίο δεν θα μπορούν να κατοχυρώνονται σαφή εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα. Οι εργαζόμενοι μετατρέπονται σε σκλάβου της αγοράς εργασίας, ειδικά τώρα στην εποχή της παγκόσμιας οικονομικής και ελληνικής κρίσης του ΔΝΤ.

Ο τρόπος σπουδών θα γίνεται ένα «κυνήγι» διδακτικών μονάδων, μέσα από την επιλογή διαφόρων μαθημάτων και υπό την αξιολόγηση των καθηγητών σχετικά με την συμμετοχή του στο μάθημα, ώστε να μπορεί να περάσει στο επόμενο έτος. Εδώ είναι ξεκάθαρη η μεταφορά μιας «λογικής λυκείου» στο Πανεπιστήμιο όπου δεν υπάρχει ακαδημαϊκή ελευθερία και η εγκαθιδρύεται η σχέση Πανεπιστημίου με τον φοιτητή-πελάτη.

 

5) Σπάσιμο σπουδών και πλήρη διάλυση του πτυχίου σε 3 κύκλους : 1ος , 2ος  (μεταπτυχιακές σπουδές) 3ος (διδακτορικό)

που αντιστοιχούν σε νούμερα πιστωτικών μονάδων (60/έτους) και θέσπιση της έννοιας σπουδών σύντομου κύκλου (σαν να λέμε 0,5ος  κύκλος) που αντιστοιχεί σε 120 πιστωτικές μονάδες.

 

6) Μειώνεται και η διάρκεια φοίτησης σε ν+2 και ν+ν έτη γεγονός που πλήττει μια πλειοψηφία των ήδη υποαμοιβώμενων εργαζόμενων σπουδαστών και ειδικά αυτών με αυξημένες υποχρεώσεις (π.χ πλήρη απασχόληση, οικογένεια κλπ), οι οποίοι θα είναι και οι πρώτοι που αποκλείονται από την ανώτατη Παιδεία.

Όσο αφορά την καθιέρωση μερικής φοίτησης για τους εργαζόμενους φοιτητές, <αυτό το προνόμιο> απ’ το νόμο θα το έχουν όσοι πιστοποιούν ότι δουλεύουν 20 ώρες εβδομαδιαία. Όλοι ξέρουμε ότι όσοι συμφοιτητές μας δουλεύουν, εκτός του ότι είναι ανασφάλιστοι και παίρνουν <μαύρα χρήματα>, ο εργοδότης κατά πάσα πιθανότητα δεν θα αναγνωρίσει τις ώρες εργασίας. Η ανώτατη εκπαίδευση οφείλει να είναι πρόσβαση σε όσους το επιθυμούν και όχι με βάση την οικονομική τους ευχέρεια.

Ακόμη αν ο φοιτητής αν για οποιοδήποτε λόγο δεν εγγραφεί δεν θα έχει δικαίωμα παρουσίας στην εξεταστική. Επίσης μετά από ένα χρόνο(δηλ. 2 συνεχόμενα εξάμηνα) θα γίνεται η οριστική διαγραφή του από τη σχολή.

 

7) Επιπλέον, καταργείται η πνευματική και διοικητική αυτονομία των Πανεπιστημίων. Ειδικά ο υπό ψήφιση νόμος Διαμαντοπούλου θα προσφέρει απεριόριστη και ανεξέλεγκτη εξουσία στο 15μελή συμβούλιο, με 7 μέλη είναι εξωτερικά και τα 8 εσωτερικά εκ των οποίο και 1 μόνο φοιτητής. Το Συμβούλιο αυτό θα συγκροτείται από στελέχη τραπεζών και επιχειρηματίες που θα έχουν τον πρώτο λόγω σε όλα τα ζητήματα του Πανεπιστημίου π.χ  να παύουν και εκλέγουν κοσμήτορες και πρυτάνεις, να επιβάλλουν δίδακτρα σε σχολές (ήδη έχουν θεσπιστεί για τον 2ο κύκλο σπουδών και για αλλοδαπούς φοιτητές).

Δεν είναι τυχαίο που ήδη 80 επιχειρηματίες έχουν αντιληφθεί την επιχειρηματική ευκαιρία που προσφέρει το ΑΠΘ λόγω της μεγάλης περιουσίας του. Είναι προφανές ότι οι νόμοι της αγοράς θα κατευθύνουν το Πανεπιστήμιο.

 

 

 

 

8) Κατάργηση του Ασύλου

Η καρδιά του ασύλου είναι η ελεύθερη διακίνηση ιδεών και απόψεων. Η ελευθερία στην επιλογή επιστημονικής αναζήτησης και έρευνας. Με το νέο νομοσχέδιο η έρευνα γίνεται αποτέλεσμα χρηματοδότησης επιχειρήσεων και θα οφείλει να συμμορφώνεται στις δικές τους επιταγές. Μαζί με το άσυλο καταργείται και κάθε δικαίωμα στην συνδικαλιστική οργάνωση των φοιτητών σε Συλλόγους και Γενικές Συνελεύσεις δηλαδή, δεν επιτρέπεται πλέον καμία μορφή αντίστασης και αγώνα στις αλλαγές της κυβέρνησης. Και φυσικά όλα αυτά τα δικαιώματα καταλύονται με το πρόσχημα των διεφθαρμένων φοιτητικών παρατάξεων αλλά «ξεχνάνε» ότι αυτές προέρχονται και υποστηρίζονται από τις νεολαίες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που τόσα χρόνια είχαν μετατρέψει το Πανεπιστήμιο σε τσιφλίκι τους.

Η ελεύθερη διακίνηση ιδεών δεν μπορεί να συνυπάρξει με την νομιμοποίηση της εισόδου των κατασταλτικών δυνάμεων στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Κατ’ επέκταση η νομιμοποίηση αυτή εντείνει την ποινικοποίηση δράσεων ριζοσπαστικού περιεχομένου ενώ παράλληλα αναπαράγει την κυρίαρχη ιδεολογία του κρατικού συστήματος. Η διασφάλιση του ασύλου είναι απόφαση των φοιτητών.

 

 

9)Τρείς αντί για τέσσερις βαθμίδες καθηγητών κατά τα διεθνώς ισχύοντα :η κατάργηση μιας βαθμίδας αφήνει μετέωρους δεκάδες λέκτορες τη στιγμή που σε σχολές όπως η δική μας υπάρχει έλλειψη καθηγητών.

 

 

Είναι ουτοπικό να πιστεύουμε ότι ένα τόσο δυσλειτουργικό και μη ρεαλιστικό νομοσχέδιο μπορεί να βελτιώσει την ανώτατη εκπαίδευση.

Δεν είναι τίποτα παραπάνω από την επιδίωξη της κυβέρνηση και του ΔΝΤ να μετατρέψουν θεμελιακά λαϊκά δικαιώματα σε επιχειρήσεις που υπακούν στην αγορά και στην κατανάλωση.

Το ξεπούλημα της Δημόσια περιουσίας δεν είναι μόνο κτήρια αλλά είναι ένα ξεπούλημα ανθρώπων. Ανθρώπων που μέσα από συλλογικές ζυμώσεις επιδιώκουν την διαμόρφωση μια ιδεολογίας τέτοια ικανής να φέρει ένα πιο ανθρώπινο και ελεύθερο κόσμο.

 

Δεν είμαστε παράλογοι, καταλαβαίνουμε ότι ο αγώνας για να ανατραπεί η κυβέρνηση με τις αυταρχικές πολιτικές του μνημονίου, είναι ένα αγώνας δύσκολος. Απαιτεί την οργάνωση όλων των φοιτητών που μέσα από απόλυτα αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες θα διεκδικούν την χειραφέτηση του Πανεπιστημίου από επιχειρήσεις και επιχειρηματικές ελίτ και θα προάγουν την αυτοοργάνωση με τρόπο τέτοιο ώστε αυτό να είναι από την κοινωνία για την κοινωνία.

 

Ο αγώνας για το Πανεπιστήμιο είναι αγώνας για την κοινωνία. Είναι ο κοινός αγώνας φοιτητών και εργαζομένων μέσα και έξω από τα Πανεπιστήμια με απεργίες, με κοινή πορεία του εργατικού και του φοιτητικού κινήματος. Η κοινωνική αλληλεγγύη είναι αυτή που μπορεί να ανατρέψει αυτές τις πολιτικές, η κοινή συμπόρευση στο δρόμο ολόκληρης της κοινωνίας που σήμερα ασφυκτιά από το μνημόνιο.

Και ήδη η αρχή έγινε, μέσα από τις κατειλημμένες πλατείες στο Σύνταγμα, στο Λευκό Πύργο και σε όλη τη χώρα η κοινωνία πέρασε μέσα από καταλήψεις, απεργίες και διαδηλώσεις το μήνυμα την αντίστασης στο Μνημόνιο και το ΔΝΤ.

 

Στο δελτίο τύπου που εξέδωσε το υπουργείο Παιδείας αναφέρεται :Συναίνεση σημαίνει ο ένας να κατανοεί τον άλλον. Καθένας να προτείνει, να συνθέτει και να αποδέχεται. Οι νόμοι γίνονται εύκολα, το πρόβλημα και το μεγάλο στοίχημα είναι η εφαρμογή τους.  Για ποια συναίνεση μιλάει η κ.Διαμαντοπούλου τη στιγμή που με τρόπο αυταρχικό και απόλυτο καταστρέφει τη δημόσια παιδεία ,αυτή που κατακτήθηκε με πολλούς αγώνες. Το φοιτητικό  κίνημα όμως δεν μπορεί να το φιμώσει. Απέναντι στις πολιτικές αυτές το φοιτητικό κίνημα θα αντιδράσει, θα οργανωθεί, θα χειραφετηθεί για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους.

 

Προχωράμε σε :

 

-ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΠΟ 1/9 ΜΕΧΡΙ 7/9

-ΣΕ ΝΕΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΙΣ 7/9

– ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 2/9

-ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΓΚΛΗΤΟ ΜΕ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΑΠΘ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ Γ/Σ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

-ΣΥΣΤΑΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΧΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ.


 Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΛΟΥΚΕΤΟ.

       Η ΣΧΟΛΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s