Εγγραφές, το παιχνίδι ενός παραλόγου

Κύρια και απαραίτητη διαδικασία για κάθε νέο ακαδημαϊκό έτος που ξεκινά, είναι οι εγγραφές των πρωτοετών φοιτητών. Μια διαδικασία στην ουσία της γραφειοκρατική και τυπική, απαραίτητη ωστόσο, για τη λειτουργία του κάθε Πανεπιστημιακού τμήματος. Η τελευταία, τείνει να τρομοκρατεί τους νεοεισαχθέντες, που προσπαθούν να προσαρμοστούν σ’ ένα άγνωστο για αυτούς περιβάλλον. Όσοι έχουμε έρθει σε επαφή μ’ αυτή την εμπειρία αφενός γνωρίζουμε τους ευρύτερους προβληματισμούς ενός πρωτοετή και αφετέρου, τον «τυχοδιωκτικό» κομματικό μηχανισμό που γέννησε. Ένας από τους πρωταρχικούς παράγοντες που ενισχύει το άγχος του νεοεισαχθέντα φοιτητή στο Πανεπιστήμιο, είναι η μετάβαση σε μια διαφορετική βαθμίδα εκπαίδευσης. Ο φοιτητής καλείται να εξελίξει την προσωπικότητά του, μέσα από την αλλαγή νοοτροπίας από το σχολείο στην Ακαδημαϊκή Κοινότητα, να βρεθεί με νέους ανθρώπους, σε άγνωστο χώρο και να αναπτύξει εκεί ποικίλες νέες δραστηριότητες.

Μέσα στα πλαίσια αυτά, περιλαμβάνεται  η ανάγκη του ατόμου να κοινωνικοποιηθεί και να νιώσει ενταγμένος στο νέο του κοινωνικό περίγυρο. Έτσι λοιπόν, οι κοινωνικές σχέσεις που πρόκειται να αναπτύξει, ενδέχεται να διαδραματίσουν καταλυτικό ρόλο στη μετέπειτα πανεπιστημιακή του σταδιοδρομία δίνοντάς του τη δυνατότητα να δημιουργήσει και να δράσει πιο ελεύθερα στο χώρο. Εξίσου σημαντικό, σε μια σχολή όπως οι Πολιτικές Επιστήμες είναι η ενασχόληση του φοιτητή με την πολιτική και όσα αυτή περικλείει. Το πανεπιστήμιο προσφέρεται ως χώρος ελεύθερης διακίνησης ιδεών, γι’ αυτό και παρατηρούμε σε αυτό να δρουν διάφορες κομματικές παρατάξεις και ανεξάρτητοι πολιτικοί σχηματισμοί. Στην πραγματικότητα, όμως  μένουν τα κομματικά φυλλάδια και οι κομματικές «ατάκες» και απουσιάζει παντελώς η ενεργή και συλλογική ενασχόληση με τη πολιτική ή τα ζητήματα της σχολής.

Ακριβώς αυτές τις ανάγκες των  φοιτητών για κοινωνικοποίηση και πολιτικοποίηση εκμεταλλεύονται συμφεροντολογικά οι κομματικές παρατάξεις. Με πρόφαση τις εγγραφές και τις δυσκολίες της, επιδίδονται στο να εξυπηρετήσουν του φοιτητές «ανιδιοτελώς» στη διαδικασία της εγγραφής, δημιουργώντας ένα φαινομενικά ευχάριστο και πρόσχαρο κλίμα στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν την εμπιστοσύνη των νέων φοιτητών. Όλο αυτό ουσιαστικά καταλήγει σε ένα ενιαίο πελατειακό σύστημα, ανάμεσα στις κομματικές παρατάξεις και στους φοιτητές. Την βοήθεια στις εγγραφές θα επακολουθήσει ένα «τηλέφωνο», έπειτα ένα «φιλικό» κέρασμα και τέλος ένα «ξέφρενο» κομματικό Party . Τελικός και απώτερος στόχος του «συναδελφικού» μηχανισμού είναι η εξαγορά ψήφων, είτε για το κόμμα τους στις 4 Οκτώβρη είτε στις φοιτητικές εκλογές την άνοιξη.

Σε αυτό το μηχανισμό, εμφανώς και υπάρχει διέξοδος. Από τη μια ο καθένας από εμάς, μπορεί να δρα ανεξάρτητα και αυτόνομα, αναζητώντας το πραγματικό περιεχόμενο των διαφόρων πολιτικών χώρων. Από την άλλη, είναι προφανές, πως όλοι οι νέοι πρωτοετείς φοιτητές, βιώνουν όμοια συναισθήματα, οπότε η γνωριμία και η συναδελφικότητα δεν χρειάζεται κανένα «πράσινο», «κόκκινο» ή «μπλε» διαμεσολαβητή… από τη μεριά μας, καλή σταδιοδρομία..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s