Είστε υπέρ ή κατά;

13Νοε11

Στις 27/10 πραγματοποιήθηκε η Σύνοδος Κορυφής με κύριο ζήτημα την διαχείρηση της ελλειματικής Ευρωπαικής οικονομίας. Το ζήτημα της χρεοκοπίας δεν αφορά μόνο την ελλάδα αλλά και χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία αλλά και ευρύτερα της Ευρώπης. Αποδεικνύοντας έτσι, ότι το ζήτημα της κρίσης ξεφεύγει από τα σύνορα του ελληνικού κράτους και αφορά την ευρύτερη καπιταλιστική οικονομία.
Συγκεκριμένα στην Ελλάδα μετά από “προσπάθειες” της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, σε συνεργασία με την τροικα και τους Ευρωπαικούς εταίρους αποφασίστηκε το κούρεμα του χρέους εως και 50%. Αυτόματα αυτό καθιστά μόνιμη την παρουσία της τροικας στην Ελλάδα καθώς οι αποφάσεις για την οικονομία και την εσωτερική πολιτική θα είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα των αφεντικών της τροικάς και μιας ομάδας κυβερνώντων. Ενώ, ανοίγει ο δρόμος για νέα μνημόνια, νέα μέτρα, κινδυνέυουν οι συντάξεις και οι μισθοί λόγω της αποτίμησης των ελληνικών ομολόγων. Έτσι ταμεία όπως το Ι.Κ.Α., που κατέχουν ελλ. ομόλογα, η αξία τους μειώνεται στο ελάχιστο και έτσι δεν έχουν ρευστό, κάτι που το ενισχύει η «μαύρη» εργασία και η ανεργία (35%).
Απέναντι στην οικονομική βαρβαρότητα της Ευρώπης και των αφεντικών του Δ.Ν.Τ, με την πλήρη ανοχή της κυβέρνησης η αντίσταση της κοινωνίας στην καταστροφή της ήταν φανερή, μέσα από τις μαζικές κινητοποιήσεις τόσο στις 19-20 όσο και στις 28 Οκτώβρη.

Αντίσταση στο βύθισμα της κοινωνίας για την ενίσχυση του κεφαλαίου.
Αντίσταση στις ιδιωτικοποιήσεις και στην φτώχεια.
Αξιοπρέπεια στο να μην υπάρξουν απολύσεις, φορολογία, μείωση μισθών και συντάξιων. Να φορολογηθούν οι επιχειρήσεις και οι τράπεζες.
Αλληλεγύη ενάντια στη βία της φτώχειας, της ανεργίας και της ανέχιας.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ (1925-2005)
ΑΠΟΦΑΣΗ

Είστε υπέρ ή κατά;
Έστω απαντήστε μ’ ένα ναι ή μ’ ένα όχι.
Το έχετε το πρόβλημα σκεφτεί
Πιστεύω ασφαλώς πως σας βασάνισε
Τα πάντα βασανίζουν στη ζωή
Παιδιά γυναίκες έντομα
Βλαβερά φυτά χαμένες ώρες
Δύσκολα πάθη χαλασμένα δόντια
Μέτρια φιλμ. Κι αυτό θα σας βασάνισε ασφαλώς.
Μιλάτε υπεύθυνα λοιπόν. Έστω με ναι ή όχι.
Σ’ εσάς ανήκει η απόφαση.
Δε σας ζητούμε φυσικά να πάψετε
Τις ασχολίες σας να διακόψτε τη ζωή σας
Τις προσφιλείς εφημερίδες σας τις συζητήσεις
Στο κουρείο τις Κυριακές σας στα γήπεδα.
Μια λέξη μόνο. Εμπρός λοιπόν:
Είστε υπέρ ή κατά;
Σκεφτείτε το καλά. Θα περιμένω.

Filed under: Λίγα λόγια για μας   |  Leave a Comment

Πρόγραμμα Κατάληψης Σ.Φ.Πολιτικών Επιστημών

04Σεπ11

Εξ αρχής κοινός στόχος μας ήταν η κατάργηση του στο νομοσχεδίου για την Παιδεία και γι΄αυτό άλλωστε προχωρήσαμε και στην κατάληψη της σχολή.

Σκοπός όμως δεν είναι να κρατήσουμε τη σχολή κλειστή αλλά αντίθετα να εκμεταλλευτούμε αυτές τις μέρες έτσι ώστε να οργανώσουμε και να συντονίσουμε τις δράσεις μας και με τους υπόλοιπους Φοιτητικούς Συλλόγους αλλά και για να κουβεντιάσουμε και να ενημερωθούμε επάνω στο νομοσχέδιο κρατώντας… τη σχολή ζωντανή!

Σάββατο 3/9

15:00 Συντονιστικό Καταλήψεων (πολυτεχνείο)

Κυριακή 4/9

17:00 Συνάντηση για την συνδιαμόρφωση πλαισίου και συζήτηση για τη Συνέλευση στις 7/9

22:00 Προβολή ταινίας: ANOIXTH!!!ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ!!!

φέρνουμε ταινίες και διαλέγουμε όλοι μαζί!!!!

Δευτέρα 5/9

22:00 Προβολή ταινίας : «ΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΟΑΧΑΚΑ »
Μια από τις σπάνιες στην ιστορία λαϊκές εξεγέρσεις συνέβη, και ίσως συμβαίνει ακόμη, στον Μεξικάνικο Νότο.

http://www.exandasdocumentaries.com/gr/documentaries/chronologically/2006-2007/111-the-rebels-of-oaxaca

00:00 PARTY οικονομικής ενίσχυσης του Συλλόγου Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών

Τρίτη 6/9

18:00 καλούμε σε συζήτηση προπτυχιακούς και τους μεταπτυχιακούς συναδέλφους, Υπ Διδάκτορες και τους καθηγητές με θέμα το νεο νομοσχέδιο για την Παιδεία

Τετάρτη 7/9

12:00 ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ (αιθ. Α΄)

Filed under: Λίγα λόγια για μας   |  Leave a Comment

Κοινό πλαίσιο αγώνα ενάντια στο Μνημόνιο και το νομοσχέδιο για την Παιδεία

04Σεπ11

Τον Ιούνιο ψηφίστηκε το Μεσοπρόθεσμο με σκοπό την εύρεση αγοραστών για την δημόσια περιουσία για την εξεύρεση χρημάτων για την κάλυψη του χρέους της χώρας. Ενός χρέους που δεν δημιουργήσαμε αλλά είμαστε εμείς που καλούμαστε με βία να στερηθούμε θεμελιώδη δικαιώματα και δημόσια αγαθά. Η αρχή της εφαρμογής του Μνημονίου έγινε με τη μείωση των μισθών, την αύξηση της φορολογίας, απολύσεις, κλείσιμο νοσοκομείων, ξεπούλημα ΕΥΑΘ-ΔΕΗ.

Το νομοσχέδιο για την Παιδεία είναι ακριβώς αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής που επιβάλουν το ΔΝΤ και το μνημόνιο.

Αποτελεί την πιο άμεση και καταλυτική επίθεση στη δημοσία και δωρεάν Παιδεία στην ιστορία της Μεταπολίτευσης της χώρας και η ψήφισή του ήταν κοινή απόφαση των αστικών πολιτικών δυνάμεων εξουσίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΥ.ΣΗ, που εκφράζουν το σάπιο πολιτικό σύστημα που οι ίδιοι δημιούργησαν. Άλλωστε η ψήφισή του το καλοκαίρι, σε μια εποχή κοινωνικής αδράνειας, και η σαρωτική συναίνεση τους έχει στόχο να επιβάλει την πλήρη εφαρμογή του Μνημονίου.

 

Είναι σαφές ότι το Παν/μιο σε πολλές περιπτώσεις αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα. Όμως με την ψήφιση του νέου νόμου η πανεπιστημιακή κοινότητα θα αντιμετωπίσει ακόμα περισσότερες δυσκολίες.

 

Ειδικότερα:

 

1) Μείωση στο ελάχιστο της κρατικής χρηματοδότησης.

Αυτό συνεπάγεται:

Α. περικοπές σε κοινωνικές παροχές όπως η σίτιση, στέγαση και τα δωρεάν συγγράμματα. Φυσικά, την οικονομική δυσχέρεια των γονέων των οποίων τα παιδιά σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους και επιβαρύνονται ακόμη περισσότερο με την ανεργία και την οικονομική κρίση η κυβέρνηση δεν το λαμβάνει υπόψη.

Β. αύξηση του ρόλου των ιδιωτικών επενδυτών που θα κατευθύνουν την επιστημονική έρευνα. Χωρίς κρατική χρηματοδότηση ΑΕΙ και ΤΕΙ δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν χωρίς την αναζήτηση χορηγών για να καλύψουν τις λειτουργικές τους ανάγκες, μέτρο το οποίο θα υποστούμε οι φοιτητές πληρώνοντας δίδακτρα. Έτσι θα προάγεται η παραγωγή έρευνας για τη «βελτίωση» των καταναλωτικών προϊόντων και τη μεγιστοποίηση των κερδών της εταιρείας που τη χρηματοδοτεί και όχι έρευνα με γνώμονα το συμφέρον του συνόλου της κοινωνίας.

 

 

2) Η επιδίωξη να γίνει ένα Πανεπιστήμιο Α.Ε

Το πανεπιστήμιο διαμορφώνεται με τρόπο τέτοιο ώστε να ανταποκρίνεται στην αγορά εργασίας και τις αναπτυξιακές ανάγκες της οικονομίας δηλαδή, του ΔΝΤ.

 

3) Εδώ έρχεται να συμπληρωθεί και η κατάργηση και συγχώνευση σχολών και τμημάτων. Και όπως ακριβώς ορίζεται αυτολεξεί από το νομοσχέδιο η ύπαρξή τους εξαρτάται από τις ανάγκες της οικονομίας της χώρας, που δεν είναι άλλη από την οικονομία του Μνημονίου. Φυσικά αυτό πλήγει κυρίως μικρές σχολές όπως η δική μας, που δεν θα αντέξουν να επιβιώσουν από και που ήδη δεν υπάρχουν επαγγελματικά δικαιώματα και η εργασιακή απορρόφηση είναι ελάχιστη. Το μνημόνιο έτσι εκτός από διαμορφωτής της οικονομίας γίνεται και διαμορφωτής της εκπαίδευσης. Είναι αυτό που καταργεί τμήματα ανεξάρτητα από τις ανάγκες της κοινωνίας αλλά υπακούει στην αύξηση του επιχειρηματικού κεφαλαίου.

 

4) Φυσικό επακόλουθο είναι η κατάργηση του πτυχίου και η αντικατάστασή του από τίτλου σπουδών που αντιστοιχούν σε πιστωτικές μονάδες. που αντικαθιστούν την ακαδημαϊκή ολότητα του γνωστικού πεδίου. Οι απαραίτητες στην αγορά δεξιότητες αποκτώνται μέσα από ένα ευέλικτο σύστημα κατάρτισης το οποίο ακυρώνει ουσιαστικά την έννοια του προγράμματος σπουδών διευρυμένη έννοια της παιδείας δίνει τη θέση της στην κατάρτιση.

Επιλογή λοιπόν της κυβέρνησης είναι η πλήρης αποδιάρθρωση της ανώτατης παιδείας, η απαξίωση των πτυχίων έτσι ώστε οι απόφοιτοι των προγραμμάτων κατάρτισης να είναι εύκολα αναλώσιμοι χωρίς επιστημονικά-επαγγελματικά δικαιώματα. Αφού δεν θα υπάρχει ένα ενιαίο πτυχίο δεν θα μπορούν να κατοχυρώνονται σαφή εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα. Οι εργαζόμενοι μετατρέπονται σε σκλάβου της αγοράς εργασίας, ειδικά τώρα στην εποχή της παγκόσμιας οικονομικής και ελληνικής κρίσης του ΔΝΤ.

Ο τρόπος σπουδών θα γίνεται ένα «κυνήγι» διδακτικών μονάδων, μέσα από την επιλογή διαφόρων μαθημάτων και υπό την αξιολόγηση των καθηγητών σχετικά με την συμμετοχή του στο μάθημα, ώστε να μπορεί να περάσει στο επόμενο έτος. Εδώ είναι ξεκάθαρη η μεταφορά μιας «λογικής λυκείου» στο Πανεπιστήμιο όπου δεν υπάρχει ακαδημαϊκή ελευθερία και η εγκαθιδρύεται η σχέση Πανεπιστημίου με τον φοιτητή-πελάτη.

 

5) Σπάσιμο σπουδών και πλήρη διάλυση του πτυχίου σε 3 κύκλους : 1^ος , 2^ος  (μεταπτυχιακές σπουδές) 3^ος (διδακτορικό)

που αντιστοιχούν σε νούμερα πιστωτικών μονάδων (60/έτους) και θέσπιση της έννοιας σπουδών σύντομου κύκλου (σαν να λέμε 0,5^ος  κύκλος) που αντιστοιχεί σε 120 πιστωτικές μονάδες.

 

6) Μειώνεται και η διάρκεια φοίτησης σε ν+2 και ν+ν έτη γεγονός που πλήττει μια πλειοψηφία των ήδη υποαμοιβώμενων εργαζόμενων σπουδαστών και ειδικά αυτών με αυξημένες υποχρεώσεις (π.χ πλήρη απασχόληση, οικογένεια κλπ), οι οποίοι θα είναι και οι πρώτοι που αποκλείονται από την ανώτατη Παιδεία.

Όσο αφορά την καθιέρωση μερικής φοίτησης για τους εργαζόμενους φοιτητές, <αυτό το προνόμιο> απ’ το νόμο θα το έχουν όσοι πιστοποιούν ότι δουλεύουν 20 ώρες εβδομαδιαία. Όλοι ξέρουμε ότι όσοι συμφοιτητές μας δουλεύουν, εκτός του ότι είναι ανασφάλιστοι και παίρνουν <μαύρα χρήματα>, ο εργοδότης κατά πάσα πιθανότητα δεν θα αναγνωρίσει τις ώρες εργασίας. Η ανώτατη εκπαίδευση οφείλει να είναι πρόσβαση σε όσους το επιθυμούν και όχι με βάση την οικονομική τους ευχέρεια.

Ακόμη αν ο φοιτητής αν για οποιοδήποτε λόγο δεν εγγραφεί δεν θα έχει δικαίωμα παρουσίας στην εξεταστική. Επίσης μετά από ένα χρόνο(δηλ. 2 συνεχόμενα εξάμηνα) θα γίνεται η οριστική διαγραφή του από τη σχολή.

 

7) Επιπλέον, καταργείται η πνευματική και διοικητική αυτονομία των Πανεπιστημίων. Ειδικά ο υπό ψήφιση νόμος Διαμαντοπούλου θα προσφέρει απεριόριστη και ανεξέλεγκτη εξουσία στο 15μελή συμβούλιο, με 7 μέλη είναι εξωτερικά και τα 8 εσωτερικά εκ των οποίο και 1 μόνο φοιτητής. Το Συμβούλιο αυτό θα συγκροτείται από στελέχη τραπεζών και επιχειρηματίες που θα έχουν τον πρώτο λόγω σε όλα τα ζητήματα του Πανεπιστημίου π.χ  να παύουν και εκλέγουν κοσμήτορες και πρυτάνεις, να επιβάλλουν δίδακτρα σε σχολές (ήδη έχουν θεσπιστεί για τον 2^ο κύκλο σπουδών και για αλλοδαπούς φοιτητές).

Δεν είναι τυχαίο που ήδη 80 επιχειρηματίες έχουν αντιληφθεί την επιχειρηματική ευκαιρία που προσφέρει το ΑΠΘ λόγω της μεγάλης περιουσίας του. Είναι προφανές ότι οι νόμοι της αγοράς θα κατευθύνουν το Πανεπιστήμιο.

 

 

 

 

8) Κατάργηση του Ασύλου

Η καρδιά του ασύλου είναι η ελεύθερη διακίνηση ιδεών και απόψεων. Η ελευθερία στην επιλογή επιστημονικής αναζήτησης και έρευνας. Με το νέο νομοσχέδιο η έρευνα γίνεται αποτέλεσμα χρηματοδότησης επιχειρήσεων και θα οφείλει να συμμορφώνεται στις δικές τους επιταγές. Μαζί με το άσυλο καταργείται και κάθε δικαίωμα στην συνδικαλιστική οργάνωση των φοιτητών σε Συλλόγους και Γενικές Συνελεύσεις δηλαδή, δεν επιτρέπεται πλέον καμία μορφή αντίστασης και αγώνα στις αλλαγές της κυβέρνησης. Και φυσικά όλα αυτά τα δικαιώματα καταλύονται με το πρόσχημα των διεφθαρμένων φοιτητικών παρατάξεων αλλά “ξεχνάνε” ότι αυτές προέρχονται και υποστηρίζονται από τις νεολαίες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που τόσα χρόνια είχαν μετατρέψει το Πανεπιστήμιο σε τσιφλίκι τους.

Η ελεύθερη διακίνηση ιδεών δεν μπορεί να συνυπάρξει με την νομιμοποίηση της εισόδου των κατασταλτικών δυνάμεων στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Κατ’ επέκταση η νομιμοποίηση αυτή εντείνει την ποινικοποίηση δράσεων ριζοσπαστικού περιεχομένου ενώ παράλληλα αναπαράγει την κυρίαρχη ιδεολογία του κρατικού συστήματος. Η διασφάλιση του ασύλου είναι απόφαση των φοιτητών.

 

 

9)Τρείς αντί για τέσσερις βαθμίδες καθηγητών κατά τα διεθνώς ισχύοντα :η κατάργηση μιας βαθμίδας αφήνει μετέωρους δεκάδες λέκτορες τη στιγμή που σε σχολές όπως η δική μας υπάρχει έλλειψη καθηγητών.

 

 

Είναι ουτοπικό να πιστεύουμε ότι ένα τόσο δυσλειτουργικό και μη ρεαλιστικό νομοσχέδιο μπορεί να βελτιώσει την ανώτατη εκπαίδευση.

Δεν είναι τίποτα παραπάνω από την επιδίωξη της κυβέρνηση και του ΔΝΤ να μετατρέψουν θεμελιακά λαϊκά δικαιώματα σε επιχειρήσεις που υπακούν στην αγορά και στην κατανάλωση.

Το ξεπούλημα της Δημόσια περιουσίας δεν είναι μόνο κτήρια αλλά είναι ένα ξεπούλημα ανθρώπων. Ανθρώπων που μέσα από συλλογικές ζυμώσεις επιδιώκουν την διαμόρφωση μια ιδεολογίας τέτοια ικανής να φέρει ένα πιο ανθρώπινο και ελεύθερο κόσμο.

 

Δεν είμαστε παράλογοι, καταλαβαίνουμε ότι ο αγώνας για να ανατραπεί η κυβέρνηση με τις αυταρχικές πολιτικές του μνημονίου, είναι ένα αγώνας δύσκολος. Απαιτεί την οργάνωση όλων των φοιτητών που μέσα από απόλυτα αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες θα διεκδικούν την χειραφέτηση του Πανεπιστημίου από επιχειρήσεις και επιχειρηματικές ελίτ και θα προάγουν την αυτοοργάνωση με τρόπο τέτοιο ώστε αυτό να είναι από την κοινωνία για την κοινωνία.

 

Ο αγώνας για το Πανεπιστήμιο είναι αγώνας για την κοινωνία. Είναι ο κοινός αγώνας φοιτητών και εργαζομένων μέσα και έξω από τα Πανεπιστήμια με απεργίες, με κοινή πορεία του εργατικού και του φοιτητικού κινήματος. Η κοινωνική αλληλεγγύη είναι αυτή που μπορεί να ανατρέψει αυτές τις πολιτικές, η κοινή συμπόρευση στο δρόμο ολόκληρης της κοινωνίας που σήμερα ασφυκτιά από το μνημόνιο.

Και ήδη η αρχή έγινε, μέσα από τις κατειλημμένες πλατείες στο Σύνταγμα, στο Λευκό Πύργο και σε όλη τη χώρα η κοινωνία πέρασε μέσα από καταλήψεις, απεργίες και διαδηλώσεις το μήνυμα την αντίστασης στο Μνημόνιο και το ΔΝΤ.

 

Στο δελτίο τύπου που εξέδωσε το υπουργείο Παιδείας αναφέρεται :Συναίνεση σημαίνει ο ένας να κατανοεί τον άλλον. Καθένας να προτείνει, να συνθέτει και να αποδέχεται. Οι νόμοι γίνονται εύκολα, το πρόβλημα και το μεγάλο στοίχημα είναι η εφαρμογή τους.  Για ποια συναίνεση μιλάει η κ.Διαμαντοπούλου τη στιγμή που με τρόπο αυταρχικό και απόλυτο καταστρέφει τη δημόσια παιδεία ,αυτή που κατακτήθηκε με πολλούς αγώνες. Το φοιτητικό  κίνημα όμως δεν μπορεί να το φιμώσει. Απέναντι στις πολιτικές αυτές το φοιτητικό κίνημα θα αντιδράσει, θα οργανωθεί, θα χειραφετηθεί για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους.

 

Προχωράμε σε :

 

-ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΠΟ 1/9 ΜΕΧΡΙ 7/9

-ΣΕ ΝΕΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΙΣ 7/9

- ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 2/9

-ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΓΚΛΗΤΟ ΜΕ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΑΠΘ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ Γ/Σ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

-ΣΥΣΤΑΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΧΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ.

 Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΛΟΥΚΕΤΟ.

       Η ΣΧΟΛΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ.

Filed under: Παιδεία & Πανεπιστήμιο   |  Leave a Comment

Φοιτητικές Εκλογές: το τέλος ενός φαύλου κύκλου

16Μάι11

Για να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας…είμαστε ενάντιοι σε τέτοιου είδους θεσμούς που ομοιάζουν περισσότερο με πελατειακά δίκτυα και την κομματοκρατία,  στοιχεία που οδηγούν στην αδιαφορία και την απουσία από τα πολιτικά δρώμενα, που διαλύουν την ενότητα των φοιτητών και μετατρέπουν τον φοιτητή σε μια εκλογική ψήφο. Διεκδικήσαμε εξ αρχής την επάνοδο της άμεση δημοκρατίας, της συλλογικής λειτουργίας του φοιτητικού μας συλλόγου, τη συζήτηση των επιχειρημάτων και των όψεων και γενικότερα την επάνοδο της πολιτικής μπροστά στη βαρβαρότητα.

Προφανώς και για εμάς, ο κύκλος της πολιτικής ξεκινά από τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως φοιτητές στα πλαίσια της σχολή και κλείνει σε μια αναζήτηση σειράς λύσεων σε αδιέξοδα που βάλουν το σύνολο της κοινωνίας μας. Εμφανώς σε αυτόν  τον κύκλο οι φοιτητικές εκλογές δεν αποτελούν την διέξοδο αλλαγής των πραγμάτων που μας προβληματίζουν και μας οδηγούν σε μια σειρά συζητήσεων, παρεμβάσεων και δράσεων. Οι πολιτικές μας δράσεις βασίζονται στην ανάδειξη της Γενικής Συνέλευση ως κυρίαρχο όργανο της σχολής μας και εκεί θεωρούμε, πως το σύνολο των πολιτικών πραγματικοτήτων μπορεί να καταδειχθεί και να αλλάξει.

Η σπουδαιότερη ιδεολογική διαφορά μας από τις υπόλοιπες παρατάξεις και σχήματα είναι ότι δεν υπάρχει κανένα κόμμα ή πολιτικός σχηματισμός να καθορίζει τη δράση και την πολιτική μας. Η αυτονομία για εμάς αποτελεί και ιδεολογία και πράξη κι έτσι, για εμάς, πηγή οποιασδήποτε πολιτικής μας δράσης αποτελούν οι ίδιοι οι φοιτητές και τα προβλήματα που μας περιβάλουν. Το πρόβλημα άλλωστε με το οποίο είμαστε αντιμέτωποι όλοι οι φοιτητές είναι ότι σε λίγους μήνες θα κριθεί το αν η Παιδεία θα  είναι  πραγματικά Δημόσια και Δωρεάν. Απένατι σ΄αυτόν τον κίνδυνο εμείς επιδιώκουμε την ενημέρωση και τη πρακτική δράση από τα κάτω για να αντιμετωπίσουμε «από κοινού τα από κοινού μας πρόβλημα».

Οι φοιτητικές εκλογές, ανέκαθεν αποτελούσαν για εμάς ένα συστατικό εργαλείο στην επίμονη προσπάθειά μας να λειτουργεί ο Σύλλογος Φοιτητών άρτια και αμεσοδημοκρατικά. Η παρουσία μας δια των εκλογών στο Διοικητικό Συμβούλιο από τη μία συνέβαλε στην πραγματοποίηση σειράς ενεργειών (Γενικές Συνελεύσεις, εκδηλώσεις και πολιτικές όψεις που άλλες παρατάξεις αδιαφόρησαν να προβάλουν) που βοήθησαν στην πολιτική παρουσία και συνέχεια του Συλλόγου.

Για εμάς η συνέχεια αυτής της προσπάθειας είναι σημαντική και αποτελεί σημείο τομή για να συμμετέχουμε στις φοιτητικές εκλογές. Από την άλλη αυτό το εκλογικό πανηγύρι που τροφοδοτεί τη συνέχεια των κομματικών παρατάξεων οφείλει να αλλάξει. Εμείς άλλωστε εξαρχής αντιδράσαμε στο λαϊκισμό που χρησιμοποιούν για να μας αποπροσανατολίσουν από τις πραγματικές πολιτικές κατευθύσεις που ακολουθούν και έχουν οδηγήσει τόσο το «Δημόσιο» Πανεπιστήμιο όσο και κάθε μορφή κοινωνικής αλληλεγύης σε τέλμα.

Και γι΄ αυτό αποφασίσαμε να είμαστε εκεί…..

• γιατί θέλουμε ένα Σύλλογο καθαρό από κόμματα και μηχανάκια παραγωγής ψήφων.
• γιατί έχουμε επιλέξει να αποφασίζουμε συλλογικά και αμεσοδημοκρατικά.
• γιατί θέλουμε να αλλάξει η μανία για την «καρέκλα» ορισμένων συνδικαλιστών και φοιτητοπατέρων, να αποκτούν  προνομιούχα θέση έναντι των άλλων φοιτητών.
• ο ρόλος μας ως αντιπροσώπους είναι καθαρά λειτουργικός, όλη η εξουσία ανήκει στις Γενικές Συνελεύσεις.
• καταλαβαίνουμε ότι οι εκλογές είναι ένα πανηγύρι κομματικών νεολαίων, αλλά δεν θα τους παραδώσουμε έτσι εύκολα τους Συλλόγους μας, ούτε θα τους επιτρέψουμε να ευτελήσουν τον ρόλο του Πανεπιστημίου.
• για να έχουμε φοιτητές και όχι κομματικούς οπαδούς που οφείλουν να βοηθήσουν την ΠΑΡΑΤΑΞΗ.
• γιατί προφανώς τα PARTY δεν είναι πολιτική!
• γιατί βαρεθήκαμε να βλέπουμε το Σύλλογο να «ζωντανεύει» μόνο τη μέρα τον εκλογών.
• για να διατηρήσουμε μέσα από τους Συλλόγους μας ζωντανό το χώρο του πανεπιστημιακού Ασύλου.
• κατανοούμε ότι η αποχή θα είναι μεγάλη, το Πανεπιστήμιο άλλωστε είναι και μια μικρογραφία της κοινωνίας. Ωστόσο, εμείς θεωρούμε ότι η παρουσία σας είναι απαραίτητη,στις φετινές φοιτητικές εκλογές για να διασφαλίσουμε την ύπαρξη και τη ζωντανή δραστηριότητα του σωματείου μας και σας καλούμε να συμμετέχετε μαζί μας ενεργά στην συλλογική μας προσπάθεια  ενάντια στις οικονομικές και εκπαιδευτικές αλλαγές.

Τέλος, από τη μερία μας, θέλουμε εξαρχής να καταστήσουμε σαφές, πως δεν επιθυμούμε σταυρό σε κάποιον από τους υποψηφίους της ΑΠΠΕ, γιατί οι προσπάθειες που κάνουμε τις κάνουμε συλλογικά και από κοινού, θέτοντας την συλλογικότητα «Αυτόνομη Πρωτοβουλία Πολιτικών Επιστημών», επικεφαλής στο ψηφοδέλτιό μας.

Filed under: Λίγα λόγια για μας, Παιδεία & Πανεπιστήμιο   |  Leave a Comment

Η αξιολόγηση αλά νεολιμπεράλ: απάτες, σπέκουλες και εκβιασμοί

11Απρ11

“Υπάρχουν δυο υπερδυνάμεις, οι ΗΠΑ και

οι εταιρείες πιστοληπτικής αξιολόγησης.

Πιστέψτε με, δεν είναι πάντοτε ξεκάθαρο,

ποια από τις δυο διαθέτει τη μεγαλύτερη ισχύ.”

Thomas Friedman, 1996

Κάτι δεν πάει καλά

Μέχρι και λίγο πριν καταρρεύσει η αγορά κατοικίας στις ΗΠΑ και εκδηλωθεί η παγκόσμια οικονομική κρίση, οι Moody’s Investors Service, Fitch Ratings και Standard & Poor’s βαθμολογούσαν με ΑΑΑ, ως εξαιρετικά αξιόπιστα και συνεπώς με ελάχιστο κίνδυνο αποπληρωμής, τα τοξικά στεγαστικά δάνεια που παρείχαν αμερικανικές τράπεζες. Επενδυτές αγόραζαν τα συγκεκριμένα πακέτα ασταθών προϊόντων ABS-CDO (προϊόντα τιτλοποιημένων απαιτήσεων έναντι χορηγούμενων δανείων), θεωρώντας πως δεν υπάρχει ρίσκο, κάτι που οδήγησε στη δημιουργία της «φούσκας  κατοικίας». Η Enron, η Lehman Brothers, η Ασπίς Πρόνοια, ακόμα και η Ισλανδία είχαν αναβαθμιστεί με καλό βαθμό λίγο πριν καταρρεύσουν. Παράλληλα, η Moody’s έχει κατηγορηθεί για εκβιασμό εταιρειών οι οποίες αρνήθηκαν να αξιολογηθούν, συνεπώς υποβαθμίστηκαν και έχασαν εκατομμύρια δολάρια (περίπτωση Hannover Re). Η ίδια εταιρεία, απολύει στελέχη της που στέκονται κριτικά απέναντι στην αξιολόγησή της και ανταμείβει όσους συμφωνούν με τις θετικές εκθέσεις της για τα επισφαλή ομόλογα (αποδεικτικό χρέους).

Λίγη ιστορία

Αρχικά, οι τρεις κύριοι οίκοι αξιολόγησης είχαν κριθεί απαραίτητοι για να βαθμολογούν το ρίσκο επιχειρηματικών ομολόγων. Τη δεκαετία του ’30, εν μέσω κραχ και new deal, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δημιούργησε τη Fannie Mae (Εθνική Ένωση Υποθηκών) με σκοπό ν’ αγοράζει στεγαστικά δάνεια από τράπεζες, κάτι που οδήγησε σε αυξημένη ρευστότητα, στην άνθιση της κατασκευαστικής βιομηχανίας και συνακόλουθα όλο και περισσότεροι Αμερικανοί μπόρεσαν να ακολουθήσουν το «american dream» αποκτώντας σπίτι. Οι υποθήκες ως εγγύηση αποπληρωμής πολλαπλασιάστηκαν και μετατράπηκαν σε ανταλλάξιμο αγαθό, οπότε αναγκαία υπήρξε η επέκταση του ελέγχου της επισφάλειας των συγκεκριμένων προϊόντων. Έτσι, οι μόνες αποδεκτές αξιολογήσεις αποφασίστηκε να είναι των τεσσάρων αναγνωρισμένων οίκων (Η Standar’s and Poor’s ήταν τότε δυο διαφορετικές εταιρείες), οδηγώντας στη δημιουργία ενός πανίσχυρου καρτέλ που δεν αποκαλύπτει τη μεθοδολογία του και δεν υπόκειται σε ουσιαστικό δημόσιο ή κυβερνητικό έλεγχο. Σήμερα, η Moody’s και η S&Ρ ελέγχουν το 40% της αγοράς και η Fitch το 14%. Την αγορά συμπληρώνουν περί τις 150 εταιρίες αξιολόγησης σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά μόνο οι προαναφερθείσες τρεις παίζουν τόσο μεγάλο ρόλο.

Filed under: Διεθνή Ζητήματα, Κρίση & Οικονομία   |  Leave a Comment